Rwanda 20 jaar later: Slachtoffers en daders samen op de foto 2933 cares

Deze week is het twee decennia geleden dat er in Rwanda een inktzwarte tijd aanbrak: 100 dagen lang werden er door de Hutu's honderdduizenden Rwandezen afgeslacht, vooral Tutsi's. Fotograaf Pieter Hugo kreeg het bijna ondenkbare voor elkaar, namelijk daders en slachtoffers samen voor zijn lens: een vrouw met haar hand op de schouder van de man die haar gezin heeft vermoord. En een vrouw die tegen een man aan leunt die haar huis heeft verwoest. Of ze nou een band hebben opgebouwd of niet: ze zijn wél samen.

De mensen op de foto’s werkten nauw samen met non-profitorganisatie AMI (Association Modeste et Innocent). Maandenlang werden kleine groepjes Hutu’s en Tutsi’s samen begeleid. Sommige ‘koppels’ kletsten wat, bij anderen was de spanning nog enorm voelbaar. Hugo merkte dat er verschillende niveaus van vergiffenis zijn. En dat zie je terug in de foto’s:

Jean Pierre Karenzi (l) vermoordde de vader en drie broers van Viviane Nyiramana: “Ik vergeef hem, omdat hij dat aan me heeft gevraagd. Ook heeft hij samen met andere daders een huis voor me gebouwd.”

Godefroid Mudaheranwa (l) stak het huis van Evasta Mukanyandwi in de fik en wilde haar en haar kinderen vermoorden: “Eerst haatte ik hem, maar toen hij me smeekte om genade, zag ik dat hij het meende. Nu beschermt hij me.”

Cansilde Kampundu (l) heeft Juvenal Nzabamwita vergeven voor het verwoesten van haar eigendommen, en ook voor het feit dat zijn vader betrokken was bij de moord op haar man en kinderen: “Ik heb niemand meer, dus ik vergeef. Want wie staat er anders naast mijn bed als ik ziek word?”

Cesarie Mukabutera wist het niet, maar Deogratias Habyarimana (r) was betrokken bij de moord op haar kinderen. Toch accepteerde ze zijn excuses: “We zijn allemaal Rwandezen. De genocide kwam door slecht leiderschap: broers en zussen tegen elkaar.”

François Ntambara (l) deed mee met de moord op de zoon van Epiphanie Mukamusoni. Maar nu helpt hij haar bij alles: “Als ze water wil, ga ik het halen. Er is geen wantrouwen tussen ons.” Epiphanie vergeeft hem, omdat hij volgens haar bezeten was door de duivel. “Ik behandel hem nu als mijn eigen kind.”

Dominique Ndahimana voelt zich weer een normaal mens sinds hij is vergeven door Cansilde Munganyinka, wiens dorp hij had leeggeroofd. Later heeft hij een huis voor haar gebouwd. “Ik voel me weer veilig.”

Deze en meer portretten uit de serie Portraits of Reconciliation worden deze maand in Den Haag tentoongesteld.

NY Times

http://www.nytimes.com/interactive/2014/04/06/magazine/06-pieter-hugo-rwanda-portraits.html?_r=1

Show info

TIP DE REDACTIE EN MAAK JEZELF ONSTERFELIJK

Wij zijn altijd op zoek naar bijzondere initiatieven, slimme acties en gouden daden van individuen die de wereld een beetje beter willen maken. Maar natuurlijk ontsnapt er best wel eens wat aan onze aandacht. And that’s where you come in! Deel jouw tips met ons, dan delen wij het met de rest van de wereld. Bij voorbaat bedankt!

Persoonsgegevens
CARE, initiatiefnemer van Whocares, gaat zorgvuldig om met uw gegevens. Wij gebruiken ze om u te informeren over ons werk, onze producten en voor marketingdoeleinden. Als u daar bezwaar tegen hebt, kunt u dat aangeven via care@carenederland.org.

Klik hier voor meer informatie over privacy

Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Heb je in je tijdlijn iets van Whocares gemist? Niets aan de hand. Met een druk op de knop krijg je het beste filmpje van de week in je inbox. Zo duik je het weekend in met een flinke shot inspiratie!

Kijk hier hoe Whocares omgaat met jouw persoonlijke gegevens.

Persoonsgegevens
CARE, initiatiefnemer van Whocares, gaat zorgvuldig om met uw gegevens. Wij gebruiken ze om u te informeren over ons werk, onze producten en voor marketingdoeleinden. Als u daar bezwaar tegen hebt, kunt u dat aangeven via care@carenederland.org.

Klik hier voor meer informatie over privacy